„A kiedy się zdarzy, że mistrz uderzy marynarza ręką lub pięścią, marynarz jest zobowiązany przyjąć jedno uderzenie, lecz jeśli mistrz uderzy go więcej razy, powinien się bronić.
Gdy marynarz uderzy mistrza, płaci 100 szylingów albo straci pięść. Takie jest orzeczenie.
Zdarzy się, że toczy się spór pomiędzy mistrzem a marynarzem. Mistrz winien nakazać zdjąć obrus marynarzowi, z którym wiedzie spór, zanim poleci mu opuścić statek. Jeśli marynarz oświadczy, że pragnie załagodzić spór i naprawić występek wobec towarzyszy stołu, a mistrz jest tak wyniosły, ie nie chce na to przystać i każe mu zejść ze statku, marynarz może pójść za statkiem do miejsca wyładowania. Wtenczas winien otrzymać należną zapłatę tak jak gdyby wrócił na statek, aby dać zadośćuczynienie towarzyszom stołu.
Gdy marynarz zbiega mistrzowi z pieniędzmi, które ten mu zawierzył, a co udowodnić może dwu marynarzy, ów marynarz zasługuje na szubienicę.
Marynarze z wybrzeża Bretanii winni otrzymać jeden posiłek na dzień, ponieważ jadąc i wracając piją wino. Normanowie muszą otrzymać dwa posiłki, ponieważ spożywają jako napój tylko wodę.
Lecz gdy statek zajedzie tam, gdzie rośnie szczep winny, mistrz winien dać im wino jako napój.“(15)